Drie 'ondernemers' die door mijn onthullingen over hun opmerkelijke zakelijke handel en wandel in opspraak kwamen - Filip De Saeger, Ludo Pyis en Alexander Dresen - hebben wraak genomen door onder meer de Marc Ernst-bashing website Rechtvanantwoord.com in het leven te roepen. Dat gebeurde samen met een rist juridische stappen om mij de mond proberen te snoeren en te intimideren (o.m. door het vorderen van gigantische schadeclaims). Daarbij beten ze op één tijdelijke verwinning na (zie verder) over over heel de lijn in het zand.

De drie controversiële zakenlui hebben elk minstens twee faillissementen op hun naam (loopt op tot zes in één geval) en een strafrechtelijke veroordeling (onder meer valsheid in geschriften, misbruik van vertrouwen en sociale fraude in het kader van een faillissement). Filip De Saeger is bovendien onderwerp van (voorlopig ?) twee (samengevoegde) gerechtelijke onderzoeken: een naar misbruik van overheidssubsidies en één naar onregelmatigheden in het kader van een faillissement. 

Dat De Saeger, Pyis en Dresen achter de leugenachtige en lasterlijke internetcampagne zitten jegens mij en mijn zakelijke initiatieven (via o.m. de  website Rechtvanantwoord.com) blijkt uit de informatie die onder meer afkomstig is van de diverse internet service providers die onderwerp waren van de gerechtelijke beschikking als gevolg van mijn juridische stappen (eenzijdig verzoekschrift dat door de rechtbank werd aanvaard).

99,9 % van wat rechtvanantwoord schrijft (over mij en mijn zakelijke initiatieven) is ronduit humbug: onjuistheden en leugens in combinatie met dwaze praat, kletskoek en zotteklap. De enige correcte informatie betreft een faillissement. Maar die faling is uitgerekend het gevolg van het niet nakomen van afspraken/verplichtingen door Filip De Saeger. In de tweede helft van 2005 heb ik inderdaad, kortstondig, en voordat ik weet had van de man zijn dubieuze reputatie (en, toen al, correctionele veroordeling), samengewerkt met De Saeger.

Voor zijn laakbare en bedrieglijke handelswijze is De Saeger door mij ter verantwoording geroepen voor de burgerlijke rechtbank. Mogelijks worden er later nog andere procedures opgestart (wegens zijn feitelijk onvermogend zijn, is dat misschien niet erg zinvol).

Hoe dan ook: het is niet uitgesloten dat De Saeger zelf zonder nieuwe juridische stappen van mijn kant zich toch voor de strafrechter zal moeten verantwoorden voor zijn malicieuze en onwettige daden in het kader van onze kortstondige 'samenwerkig' en voor de bedriegelijke aspecten van de overname van (het handelsfonds van) hrm.net. De kans is immers reëel dat dit dossier wordt opgepikt door de onderzoeksrechter die momenteel belast is met de twee (samengevoegde) onderzoeken naar aanwijzingen van frauduleus faillissement en fraude met overheidsmiddelen door Fides Consulting, een voormalige onderneming van De Saeger.

Het nonsensgehalte van de belangrijkste beweringen van Rechtvanantwoord.com is uitvoerig aangetoond en rechtgezet in volgende blogposts: rechtvanantwoord.com bakt het andermaal en De nonsens van mijn belagers, in het bijzonder de larie van Filip De Saeger.

Ook het feit dat de rechtbank van eerste aanleg van Gent me vrijsprak voor twee van de drie strafklachten van De Saeger (informaticafraude en diefstal) en me enkel veroordeelde voor laster en eerroof (veroordeling waartegen mijn advocaat beroep heeft aangetekend en er vrij gerust in is dat het hof van beroep die veroordeling zal verbreken), tonen de onjuistheid en ongerijmdheid van de info van Rechtvanantwoord.com aan.

Sinds mijn laatste rechtzettingen publiceerde rechtvanantwoord.com (op 8 juni 2009) echter een nieuwe pagina vol met makkelijk te doorprikken quatsch.

Zo is het totaal onjuist dat 'de zaak Ludo Pyis/Areopa initieel geseponeerd werd'. Was dat het geval, dan was ik nooit voor de raadkamer en nadien nooit voor de correctionele rechtbank moeten verschijnen in deze aangelegenheid. Ondertussen is deze hilarische affaire echter van de baan.

Het arrest van 2/2/2010 van het Hof van Cassatie in de zaak Areopa/Ludo Pyis versus Marc Ernst bevestigt immers de eerdere uitspraak van het Hof van Beroep: ik maakte mij niet schuldig aan laster en eerroof jegens Areopa bvba en zijn zaakvoerder Ludo Pyis. Bovendien stelde hef hof van beroep dat 'de heer Ernst heeft gehandeld enkel met de journalistieke bedoeling om relevante informatie kenbaar te maken. (...) de informatie werd verspreid na behoorlijke controle van de bronnen en met inachtneming van de voorschriften inzake journalistieke deontologie.'

De definitieve, juridische, waarheid is dus dat al mijn artikels (zie www.HRMblogs.net/areopa) over de zakelijke handel en wandel van Ludo Pyis/Areopa correct zijn en dat er geen sprake is van laster en eerroof.

Een andere leugenachtige en juridische nonsensicale bewering op die pagina van 8/6/2009 op rechtvanantwoord is 'Marc Ernst gaat niet in beroep tegen zijn doorverwijzing naar correctioneel'. Wie na een strafrechtelijk onderzoek (door een onderzoeksrechter) wordt doorverwezen naar de raadkamer kan niet tegen die doorverwijzing in beroep gaan. De raadkamer beslist na zo'n onderzoek autonoom over eventuele doorverwijzing naar de rechtbank. Ze doet dat niet op basis van bewijzen maar op basis van gerechtigde vermoedens en van aanwijzingen. Die doorverwijzing naar de correctionele rechtbank was trouwens opmerkelijk aangezien het openbaar ministerie vorderde om dat niet te doen (wegens volgens haar afwezigheid van strafrechtelijke misdrijven). Hoe dan ook: de correctionele rechtbank veroordeelde me slechts voor één van de drie strafklachten van Filip De Saeger/Fides Consulting, met name laster en eerroof. De vrijspraak voor de twee andere (fantasierijke en juridisch ongerijmde) strafklachten van De Saeger/Fides, meer bepaald informaticafraude en diefstal, bewijzen de betwistbare/lichtzinnige doorverwijzing van de raadkamer voor minstens die twee elementen.

Ik heb (samen met mijn raadsman: meester Jos Vander Velpen, tevens voorzitter van de Liga voor Mensenrechten) alle vertrouwen dat het Hof van Beroep deze veroordeling wegens laster en eerroof zal verbreken. Ten eerste omdat er geen sprake is van laster en eerroof (wel van kritische onderzoeksjournalistiek). Maar ook omdat vermeende persdelicten, zoals de (grond)wet het voorschrijft en door tal van jurisprudentie wordt bevestigd, door de assisenrechtbank dienen be- en veroordeeld te worden.

Het arrest van het Hof van Cassatie (zie hoger), het hoogste rechtsorgaan van het land, in de zaak Ludo Pyis/Areopa versus Marc Ernst, eveneens een zaak van vermeende laster en eerroof, versterkt ons in die overtuiging.

Indien het Hof van Beroep de veroordeling van de correctionele rechtbank, tegen alle verwachtingen in, niet verbreekt, rest er nog altijd cassatieberoep. Het is mij advocaat in het verleden gelukt om de veroordeling wegens laster en eerroof door het Hof van Beroep van de auteurs van een kritisch boek over Vlaamse Belang-politicus en ex commissaris Johan De Mol door het Hof van Cassatie te laten verbreken en het proces, waarover nog steeds geen definitief vonnis geveld is, te laten over doen.

Wat de bewering 'Marc Ernst in het ongelijk gesteld door de Raad Van Journalistiek' op rechtvanantwoord betreft kunnen we kort zijn. 1) Die deontologische raad doet geen uitspraken over gelijk/ongelijk of schuld/onschuld. 2) Haar uitspraak in mijn verband gebeurde op basis van valse/foute informatie van Pyis/Areopa (zie: Hoe Areopa en zijn zaakvoerder Ludo Pyis mij en de Raad voor Journalistiek (een oor aan)naaiden). 3) De hier boven geciteerde uitspraak van het hof van beroep (bevestigd door het hof van cassatie) in deze zaak is in juridisch en moreel opzicht de enige relevante en juiste: ik handelde wel degelijk conform de voorschriften inzake journalistieke deontologie.

Dat de 'redactie van rechtvanantwoord nog nooit een bericht gekregen heeft van Marc Ernst' (in verband met onjuistheden) is de zoveelste pertinente leugen. In werkelijkheid gebeurde dat wel degelijk en zelfs meermaals (klik hier voor een van mijn mailberichten aan rechtvanantwoord.com en de personen er achter in dat verband). Meer nog: niet enkel ik maar ook anderen wezen rechtvanantwoord.com op hun onjuistheden (klik hier voor zo'n mail). Geen enkele van de gesignaleerde fouten is rechtgezet.

Bovendien: dit is de wereld op zijn kop. Niet ik moet fouten in de berichtgeving op rechtvanantwoord.com signaleren, zij dienen simpelweg enkel correctie informatie te publiceren. En indien ze weet hebben van fouten in hun 'berichtgeving', en dat kunnen en dienen ze al was het maar omdat ik op in diverse blogposts de onjuistheid van hun beweringen aantoonde en dat bovendien via mail liet weten, moeten ze die zelf onmiddellijk rechtzetten. Dat is elementaire journalistiek plichtenleer. Maar rechtvanantwoord.com heeft evenveel met journalistiek, en bij uitbreiding met 'de waarheid', te maken als roken met gezondheid.  In werkelijkheid situeert de website zich in de traditie van de leugenachtige manipulatie zoals door nazileider en minister van propaganda Goebbels op grote schaal toegepast.

De lafhartige en weinig scrupuleuze personen achter rechtvanantwoord.com passen toe wat Goebbels hen heeft geleerd en voorgedaan: liegen en blijven liegen, in de hoop dat sommigen het geloven. Enkel simpele geesten geloven de nonsens van rechtvanantwoord.com.

Tot slot nog dit: Dat mijn advocaten, om redenen van juridische en technische aard, de huidige versie van rechtvanantwoord.com niet offline krijgen en evenmin Google kunnen overtuigen of verplichten om de die lasterlijke website niet langer middels een adword-campagne te ondersteunen (waardoor het zich schuldig maakt aan mededaderschap of minstens schuldig verzuim) is voor buitenstaanders onbegrijpelijk en voor mezelf erg vervelend. Maar de schadeclaims zullen in verhouding zijn tot de duurtijd van de lastercampagne, waaronder het online zijn van rechtvanantwoord.com en het lopen van de Google adwords-campagne om hem te promoten.

Lees ook:

- Wat mijn belagers liever niet gepubliceerd zagen. En waarom ze mij de rekening presenteren, op zowel juridische als criminele wijze
- Ludo Pyis (Areopa) : l'arroseur arrosé

UPDATE (17/2/2010)

Vandaag publiceerde rechtvanantwoord een nieuwe 'artikel'. Dat was van juli 2009 geleden. Het is geschreven in de gebruikelijke 'stijl' (of beter: het gebrek aan stijl, in alle betekenissen van het woord). Met inbegrip van het gebruik van een totaal van de pot gerukte afbeeling, tal van onjuistheden, een warrige opbouw en talrijke kromme zinnen. Wat te denken van 'Marc Ernst wordt, als één van de eerste bloggers in ons land, veroordeeld voor zijn lasterlijke praktijken m.b.t. Filip De Saeger'. Bedoelt de auteur dat er meerder bloggers in België laster hebben geschreven over Filip De Saeger en dat ik, als een van hen, veroordeeld ben? Dat ik wellicht de eerste bloggende publicist ben die in België is veroordeeld wegens laster is inderdaad juist en een van de redenen waarom het vonnis naar alle waarschijnlijkheid niet zal standhouden in beroep. 

Met enige maar ongepaste trots opent Rechtvanantwoord zijn nieuwste stukje rioolproza met de mededeling dat Het Laatste Nieuws over mijn veroordeling berichtte. Alsof dat er toe doet. Ter info: niet enkel Het Laatste Nieuws schreef over mijn veroordeling voor laster en eerroof. Ook De Gentenaar en Het Nieuwsblad deden dat. In die laatste twee kranten deden dat evenwel zonder mijn naam voluit te vermelden maar enkel mijn initialen. Hoe dan ook: so what ? Het betreft immers feitelijke berichtgeving en geen analyse van een jurist van de rechtmatigheid en de rechtsgrond van het vonnis.

De rechtsleer maar ook rechtspraak (o.a. het vonnis van 15/12009 van de correctionele rechtbank van Brussel, van 15/4/2008 van het Hof van Beroep te Gent en van 14/5/2008 van de correctionele rechtbank van Mons) zijn wat dat betreft duidelijk.

Mocht het Hof van Beroep mijn veroordeling wegens laster en eerroof toch bevestigen, dan rest er nog cassatieberoep. En als alle Belgische rechtsmiddelen zijn uitgeput en mijn veroordeling niet wordt verbroken door cassatie heeft men te maken met een grove schending van de persvrijheid en het recht op vrije mening. Ik mag ik mij nu al verheugen van de toegezegde steun van tal van organisaties en journalisten (waaronder hoofdredacteuren) in dat geval.

Als het zo ver komt, zal ik bovendien niet aarzelen om naar het Europees Hof van Justitie te trekken. Het is in het verleden nog gebeurd dat dit gerechtshof een Belgische rechtbank terugfluit inzake een vonnis wegens laster en eerroof door publicisten (o.a. in de zaak van wijlen journalist Hugo Gijsels).

De titel boven het stuk 'Marc Ernst is veroordeeld door de Correctionele Rechtbank van Gent' in combinatie met, een paar lijnen verder 'Ondertussen kunnen we nu al vermelden dat Marc Ernst wel degelijk strafrechterlijk is veroordeeld voor laster' is anders ook niet mis. Als bewijs van weinig helder denken en schrijven. Heb ik trouwens ooit ontkent veroordeeld te zijn?

Dat men geacht is onschuldig te zijn tot men is veroordeeld en dat het feit van in beroep te gaan een veroordeling, tijdelijk, opschort is de scribent van dienst op rechtvanantwoord blijkbaar niet bekend. En kniesoor die tevens opmerkt dat er geen melding wordt gemaakt van mijn beroepsprocedure en van de hoge kans dat het hof van beroep over deze zaak anders oordeelt dan de correctionele rechtbank. Een minimum aan kennis van het recht, enige ethiek en journalistieke deontologie is wel het laatste wat men mag verwachten van de lui achter rechtvanantwoord.com. Op een gemeenheid meer of minder van hun kant komt het inderdaad niet meer aan.
----------------------------------------------------------------

Sinds de publicatie van bovenstaande, met inbegrip van de 'update', heeft de stroom van hilarische berichten op rechtvanantwoord.com niet opgehouden.

Het valt daarbij op dat rechtvanantwoord.com voluit de schandelijke 'Open brief' van Alexander Dresen aan mij ondersteunt.

De collusie tussen rechtvanantwoord.com en mijn belagers (Ludo Pyis, Alexander Dresen en Filip De Saeger) is nu overduidelijk.

Ik diende de humburg van Dresen van antwoord :  Zie De 'Open brief' van Alexander Dresen aan mij: het smakeloze en onbetamelijke voorbij

----------------------------------------------------------------